Skip to content

DE GESCHIEDENIS VAN DE GROOTSTE PRIVATE BROUWER VAN OOSTENRIJK

Wij werken voor Stiegl, de grootste private bierbrouwerij van Oostenrijk. Om mij zo goed mogelijk in te leven in de context van dezemooie opdrachtgever, lees ik het boek ‘Auf ein bier mit John Maynard Keynes’ geschreven door de huidige directeur – eigenaar Heinrich Dieter Kiener. Hij staat inmiddels ruim 25 jaar aan het hoofd van de Stieglbrouwerij in Salzburg. Als ondernemer hecht hij grote waarde aan traditie en duurzaamheid.  Maar een familiebedrijf van meer dan 100 jaar oud heeft niet alleen te maken met traditie en continuïteit, maar ook met actuele ontwikkelingen. Met Heinrich Dieter Kiener staat inmiddels de vierde generatie aan het hoofd van de Stieglbrouwerij. Hij kijkt in zijn nieuwe boek terug op de veelbewogen geschiedenis van een unieke Oostenrijkse brouwerij. Kiener is zich bewust dat de geschiedenis zich alleen laat begrijpen in de historische context van de gebeurtenissen, de tijdgeest en de economische en zakelijke ontwikkelingen. In het boek spreekt een nieuwsgierig mens die open staat voor gedachten en ideeën van filosofen en economen, die geïnteresseerd is andere culturen. En die daarbij vooral op zoek gaat naar het antwoord op de vraag hoe we bewuster kunnen produceren en consumeren.

Wat ik lees vat ik samen voor degene die net als ik geïnteresseerd is in de mens achter de ondernemer – Jan Hiemstra

Hoofdstuk 1 Wat je van je vader geërfd hebt

Het boek begint met Josef Schreiner die een bierbrouwerij begon in de binnenstad van Salzburg. Maar na verloop van tijd zag hij zich genoodzaakt de brouwerij te verhuizen omdat er te weinig ruimte was voor groei in de binnenstad. Hij investeerde in een nieuwe brouwerij in Maxglan die in 1863 in gebruik werd genomen. Het was een van de modernste en op twee na grootste in het land. In 1875 werd Josef Schreiner door het noodlot getroffen. Een brand vernietigde zijn bedrijf volledig. Schreiner bouwde de brouwerij weer op maar kwam de slag financieel niet meer te boven. Vijf jaar later stierf Josef Schreiner en de brouwerij met haar schuldenlast verviel aan zijn vrouw en zes kinderen. Franz Huemer een oudoom van de huidige eigenaar, was een boer die gerst leverde aan de Stieglbierbrouwerij. Hij zag wel brood in de zaak en kocht in 1887 het bedrijf van de erven. Daarmee kwam de Stiegl brouwerij in handen van de familie die er tot op heden eigenaar van is. Interessant detail is dat Frans Huemer het bedrijf kocht toen hij 67 jaar oud was. In plaats van genieten van zijn pensioen, ging deze boer nog voor een nieuwe uitdaging.

Kiener_CoverDe kwaliteit van het bier was ondermaats, de concurrentie was zwaar. De brouwerij was al veel van haar klanten verloren. Huemer was ambitieus. Hij investeerde in kwaliteit door de brouwmeester over te nemen van de grootste brouwerij van Wenen en hij nam Heinrich Kiener l aan, de zoon van zijn zwager. Heinrich was pas 20 jaar oud. De jonge man was enthousiast, leergierig en een goede verkoper. De oude man was ervaren en slim. Zestien jaar werkten de beide mannen samen. In 1910 stierf Franz Huemer. Heinrich Kiener l was klaar om het roer over te nemen en kreeg de dagelijkse leiding.

Het was de tijd van de industriële revolutie. De grootste uitdaging in die tijd was bier te produceren dat consistent van kwaliteit en smaak was. Het waren veel variabelen die de smaak en kwaliteit bepaalden. Dankzij de industrialisering werd het mogelijk processen te ontwikkelen die de continuïteit konden garanderen. Het waren goede tijden voor Stiegl. Heinrich was een goede verkoper. Hij ging persoonlijk van dorp naar dorp en bezocht goedlopende horecabedrijven. Hij overtuigde menigeen over te stappen op Stiegl. Het geld dat werd verdiend werd terug geïnvesteerd in de brouwerij. Daarmee werden reserves opgebouwd voor slechte tijden. De eerste wereldoorlog eiste haar tol. Veel brouwerijen verdwenen, maar Stiegl overleefde en na de oorlog werd een cruciale beslissing genomen. Stiegl legde op eigen kosten een spoorlijn van drie en een halve kilometer aan om de brouwerij direct aan te sluiten op het Oostenrijkse spoorwegennet. In 1920 werd de ‘Stieglbahn’ geopend. Met eigen locomotieven en wagons kon het bier snel vervoerd worden naar veel plaatsen in Oostenrijk. Die spoorlijn ligt er nog steeds. Hoewel het tegenwoordig voordeliger is om bier over de weg te vervoeren, is het vanuit milieutechnisch oogpunt beter om het spoor te gebruiken. Dit past uitstekend in het duurzaamheidsdenken van de huidige eigenaar en zijn vrouw. Zo begint een boeiende geschiedenis van de nu grootste private brouwerij van Oostenrijk.

Wordt vervolgd…